Hoi bloglezers!
Ik zie dat mijn laatste blog in 2025 was, nog voor de operatie aan mijn stomp. Inmiddels zijn we maanden verder, en al in 2026. Ik dacht; laat ik weer eens schrijven want het helpt me meestal, even alles op ‘papier’ zetten.
8 juli ben ik geopereerd aan mijn stomp. Een operatie met best wat impact. Ze hebben namelijk de zijkant van de stomp tot over/boven mn knieholte opengemaakt om een zenuw te opereren. Daarnaast hebben ze de onderkant van de stomp helemaal opengemaakt en het bot bijgeschaafd, meer huid over het bot gelegd en meer een kussentje gemaakt. Daarna mocht ik zo’n 8 weken niks doen. Toen is er weer een prothese aangemeten, maar door de druk ging weer de wond open, dus mocht ik nog twee weken langer geen prothese aan en dus niet lopen of staan. Daarna met veel pijn heel voorzichtig weer gaan opbouwen met lopen. Tot het punt waar ik nu ben; ik kan mijn prothese weer hele dagen aan. Dat was ook het doel! Nog wel zenuwpijnmedicatie, omdat de zenuw is geopereerd en dat kan een jaar duren om te herstellen.
Ik sport/revalideer twee keer in de week. Maar helaas kreeg ik steeds meer klachten aan mijn goede, eigen been.. en voelt het als een enorme terugslag; ik moet weer met twee krukken lopen, meer pijnmedicatie nemen en vaker in de rolstoel. Hier baal ik echt ontzettend van. En het geeft ook wat angst; dit is nog het enige been wat ik heb en die moet wel blijven functioneren!
Met veel rust gaat het hopelijk binnenkort weer de goede kant op, maar eerlijk; ik ben er wel bang voor. Bang dat de pijn blijft in mijn goede been en wat dan? Het zijn dingen waar ik eigenlijk niet mee bezig wil zijn. Maar toch gaan die gedachtes gedurende de dag wel door mijn hoofd.
Dus ja, de operatie heeft voor mijn stomp wel geholpen, alleen ‘jammer’ van de pijn nu in mijn goede been. Maar ook daar ga ik weer bovenop komen!
Als het leven je laat struikelen, maak er dan een salto van! 💪🏽🙆🏽♀️
Geen opmerkingen:
Een reactie posten